Pomimo bombardowania potencjalnych klientów bardzo bogatą ofertą fabrycznie przygotowanych mieszanek (czyli takich, z których po dodaniu wody i wymieszaniu otrzymujemy gotową do pracy zaprawę), dalej przy pracach murarskich stosuje się tradycyjne zaprawy cementowo-wapienne. Jednym z podstawowych powodów ich ciągłego stosowania jest korzystna relacja pomiędzy ceną a właściwościami technologicznymi oraz jakością zaprawy.

Wapno w zaprawie spełnia bardzo wiele funkcji:

• Jest spoiwem mineralnym
• Zwiększa urabialność zaprawy, czyli pozwala na łatwiejsze wykonywanie robót
• Zapewnia świeżej mieszance:
• korzystną retencję, czyli zatrzymanie w zaprawie wody potrzebnej zarówno do komfortu prowadzenia robót, jak i prawidłowego wiązania zaprawy
• wydłużenie czasu zachowania właściwości roboczych
• Zwiększa przyczepność i szczelność połączenia pomiędzy stwardniałą zaprawą a elementem murowym
• zapewnia optymalną równowagę pomiędzy szczelnością spoiny a jej zdolnością cło transportu wilgoci, czyli nie zakłóca tzw. "oddychania ściany", co w przypadku tynku wiąże się z zapewnieniem korzystnej równowagi wilgotnościowej w pomieszczeniu
• Zwiększa elastyczność stwardniałej zaprawy
• Poprzez wydłużenie czasu twardnienia zaprawy murarskiej oraz zdolności samozabliźniania mikropęknięć zaprawy, zapobiega powstawaniu nieszczelności w ścianach podczas wstępnych osiadań budynku
• Zwiększa odporność muru na obciążenia dynamiczne, pochodzące np. od ruchu pojazdów, tąpnięć gruntu, szkód pokopalnianych
• Jest grzybobójcze

  Na koniec jeszcze jedna uwaga. Plastyfikatory do zapraw, o których mówi się, że mają zastępować wapno w zaprawach, są chemicznymi domieszkami, które praktycznie rzecz biorąc zazwyczaj jedynie poprawiają urabialność zaprawy cementowej. Ich skład jest zwykle znany tylko producentowi. Stosowanie domieszek nie daje takich efektów jak dodawanie wapna do zapraw (elastyczność zaprawy, przepuszczalność, efekt samozabliźniania się mikropęknięć itd.). Dokumentem dopuszczającym obecnie daną domieszkę do obrotu handlowego jest Aprobata Techniczna wydana przez Instytut Techniki Budowlanej w Warszawie. Aprobata stawia przed wykonawcą wymóg każdorazowego laboratoryjnego sprawdzenia rzeczywistych właściwości zaprawy otrzymanej w wyniku stosowania domieszek (w tym wytrzymałości na ściskanie).

  W tym opracowaniu polecamy zaprawy, do wykonania których laboratorium na budowie nie jest potrzebne.